pierwsza-lepsza

Nigdy nie przypuszczałabym, że poczuję wdzięczność za rozstanie.  I czuje się z tym wspaniale.

Do listy lektur obowiązkowych należy dołączyć Katarzyny Miller "Kup kochance męża kwiaty". (Wydawnictwo Zwierciadło Sp. z o. o.  2011)

Dostałam ćwiartki na dal.

A wydawało mi się, że tracę wzrok, albo najmniej, nabywam jakiegoś bielma.

Żeby nie smucić jak: mi źle, jak mi źle, jak mi słabo, przedsięwzięłam się w garść i zapisałam na studia podyplomowe. 

Żadne tam frykasy, ale po to by robić coś,  odświeżyć fragment wiedzy, dowiedzieć się czegoś więcej, poznać nowych ludzi i zmotywować świat, by działo się coś fajnego. 

Pierwszy semestr w lutym.

Drogi Pamiętniczku mój. W pierwszych słowach mojego listu serdecznie Cię przepraszam i liczę, ze moja ostatnimi czasy skromna tu obecność nie przekreśla  naszej wspólnej przyszłości.

Pisałam dużo przez ten czas o sobie, ale rzeczy, które Ty już dobrze znasz, do kogoś, kto nie wiedział nic. Teraz już wie i chce jeszcze.

Niestety, nie będę mogła was sobie przedstawić.

To moje postanowienie na nowy roczek. Chyba dobre? 

Wróciłam trzy tygodnie temu.

Ale, Bóg mi światkiem, płynę dalej...